Kiedy zaczynasz swoją pracę w MLM, nikt nie pokazuje Ci jak ma docelowo wyglądać Twój biznes. Oczywiście - pokazują Ci drogie garnitury, błyszczące luksusowe samochody, wycieczki w tropiki, wielotysięczne struktury i ogromne wynagrodzenia. Tak ma wyglądać Twoja przyszłość. Wiesz, w jakim luksusie będziesz się pławić, ale nie masz żadnej wiedzy na temat sposobu, w jaki masz do niego dojść. Kiedy ja zaczynałem (właściwie to zaczynałem kilka razy), jedyny plan działania, jaki mi zaoferowano, wynikał z obowiązującego w MLM "statystycznego" paradygmatu: Pokaż swój biznes stu osobom, jedna się zapisze. Aby osiągnąć sukces potrzebujesz trzy poważne osoby. Biorąc pod uwagę fakt, że swój biznes należało proponować każdemu bez wyjątku, trafienie na "trzy poważne osoby" wymagałoby zaproponowania współpracy co najmniej tysiącowi osób. Z moimi umiejętnościami interpersonalnymi, znajomością zaawansowanych technik perswazji i talentem sprzedawcy czekałoby mnie prawdopodobnie "przerobienie" kilku tysięcy osób. Dystrybutorzy, którzy osiągają sukcesy, umawiają 3 prezentacje dziennie! To gorzej niż praca na etacie. To przynajmniej 12 godzin harówy. Weźmy tą strategię i zastosujmy w przypadku trybu życia, jaki prowadziłem do marca 2010 roku. Pobudka - 5:30. Pozbierać dzieciaki, jednego odstawić do przedszkola na 6:45, drugiego do babci na 7:10. Do przejechania 15 km w porannym ruchu wypełnionym zaspanymi kierowcami-zombie. Jesteśmy oczywiście spóźnieni. Praca - 7:30-15:30. Co tu dużo mówić ;) Po pracy ...

Ostatnio wpadły mi w ręce statystyki dochodów, liczby dystrybutorów oraz czasu, jaki poświęcają na pracę w zależności od osiągniętego poziomu w planie wynagrodzeń, jednej z bardziej aktywnych na naszym rynku firm. Po prostu dostałem je załączone w mailu od kogoś, kto chciał zaproponować mi współpracę, wykorzystując znany wszystkim sposób - czyli pean na cześć firmy, wychwalający wszelakie zalety zarówno jej, jak i produktu. Nie chcę jednak pisać o kiepskim marketingu, jakiego doświadczyłem, ale o ciekawej zależności jaką zauważyłem we wspomnianych statystykach. Otóż wg tych danych, początkujący dystrybutor może, poświęcając kilka godzin w tygodniu, osiągnąć dochód kilkuset złotych. Czas konieczny do osiągnięcia średniego dochodu (rzędu 3 tys. zł) nieznacznie rośnie. I tak wynagrodzenie rośnie wraz z posuwaniem się w dół zestawienia. Na samym dole znajdują się najwięksi "killerzy", zarabiający po kilkadziesiąt tysięcy (lub więcej) miesięcznie. I tutaj bardzo mnie zaskoczyła statystyka dotycząca czasu, jaki poświęcają na biznes - powyżej 40 godzin tygodniowo! Uderzyła mnie myśl - gdzie tutaj miejsce na cieszenie się wolnością finansową? Gdzie podział się pasywny dochód? Gdzie pieniądze, na które nie trzeba już ciągle pracować? Ponadto dobrze skonstruowany biznes cechuje się odwrotną zależnością - na początku wkłada się mnóstwo pracy i wysiłku po to, aby z czasem go zmniejszyć przy jednoczesnym wzroście dochodów. ...